My Official Journal

Find all publishable content right here..Its my views and only mine!

Like to view my resume

Visit my linkedin profile and ya, dont forget to sent a connection request!

Visit My HomePage

I own what I do & I am responsible
Life Philosophy - Dhanesh Nair

Tuesday, 6 July 2021

My Last Fight

 It is been a while, a long while since I started pestering people around. Knowingly and unknowingly this has been happening for past 37 years and tomorrow it is will 38 years complete. I was thinking about the world I am living in. How volatile it is. 3 months back I was more in a consistent working environment. Things have gone wrong in a really little time. Well, I am not really bothered about the inconsistensies that was brought in for me  by these turn of events, but I am bothered about my achievements at this phase of life. In another year, I will exit thirties club and enter into forties and my list on what I have achieved so far  that I am proud of, remains empty.Apart from seeking sympathy from the near ones, I have utilized my anxiety as a reason for being lazy. I have stopped myself from taking risk quoting the commitments to my family.


One day I was driving my bike and saw an old man, probably a worker, who was walking through the path way. I was thinking, what change would have he made to this world? Nothing! He just work hard through the days, some random chores to earn his daily bread. How pathetic would be that life? But in an seconds, thoughts blowed me back with millions of questions. He is an indispensible piece of this world. May be he build a wall or do some carpentry or may be he does nothing but sit on a place and beg. That person literally questioned my belief on people and reinforced that everyone has a role to play in the way this world functions. 


They kept repeating that it is normal for me to think so wild on silly instances and I know what is normal for others is abnormal for me. Even then I am not sure what change I have brought in? I am not a fan of Robin Sharma but I like the title of his book, "who will cry when you die?". Like any other parent, I feel lucky in having two wonderful kids and ofcourse they are my most valuable possessions. All I dream is,  when both of them look back at their father's life, they should say that they are proud about their father. Also if few others say that he influenced our lives, that is when I feel accomplished. For past 17 years I was in that run only to complain my inability to cope with stress and bad temper. I have still not reached anywhere atleast to claim that I reached my first step. 


Fact is that I am tired of reading motivational dialogues and self help books. Unfortunately they no longer support my dreams. Once upon a time, it atleast created a fake aura of fullfillness but now, I know more than those writers. I understand that the practical challenge in implementing those meaningless advices. It is more difficult than have myself corrected by self affirmations. I think it is time to settle down on my dreams instead of fighting with it. Time to cry about the insecurities of middle class individuals, time to not to achieve anything which you once thought as dreams. While talking about insecurities, even today I feel that the nuts are meant to be brought from gulf and only rich can afford to buy it here. Always I look at the package, the price and leave it back at the aisle. In the meanwhile, I had absolutely no worries in spending 1.05 Lakhs for a brandnew phone. I keep diverting from the subject while I write. It may be about self doubts or the drama about emotional wellbeing. Before settling on my goals, I still have one year more and two years in another calculation. I am going to fight my last war and I am sure that you will see the outcome, whether I succeeded or failed. 

Sunday, 16 May 2021

Samsung Watch 3 : Review and Comparison with Huawei GT2 and Honor Magic Watch 2

Before starting the post, let me take you to a little while ago. I started buying smart watches ever since MI introduced their first band in India. MI with their super advert stating the use of military grade components to build the band, I was naturally attracted to adapt the technology. Then I upgraded to a few other watches including Jarvis, Huawei Sport which was completely running on then christened Android Wear. 

Then I upgraded to a few other watches including Huawei Watch 2 which was completely running on then christened Android Wear. It was a nice watch but the challenge even then was the ecosystem mismatch. I had a note 5 which tracks my walk and Huawei App tracks the steps from the watch and there is often a mismatch. When you get into this ecosystem game, things get out of control and that is what Samsung and Apple are doing with you. If you buy an Apple Watch, you need an Apple Phone to get the whole value out of it.

Then was my purchase of Samsung Active Watch. This was a perfect one with many functionalities in built and it merges into my samsung ecosystem. Samsung Watch, Phone and TV. With a 1.1 inch display size, Super AMOLED Touchscreen, the watch was really gorgeous and perfect fit. Built specifically for workout tracking, it had several auto modes for workout, sleep stress tracker and a long lasting battery. With 0.75 GB RAM and 4 GB Memory it supports wireless charging and around 45 hours runtime. Watch was powered by a dual core 1.15 GHZ processor and Tizen OS and has in-built support for many apps and samsung pay. I bought a Bluetooth version since I felt, LTE was an overkill and I didnt need one.

Now everything is not rose and apples with the watch. It promised a 5 ATM, IP68 rating which means you can swim with it and it is dust proof. I used it to swim, especially to track the lap count because my main intention was to reduce weight. All went well until we made a recent trip to a resort from Mahindra. As usual I took the watch to swim and the watch stopped working. It was not charging at all and I ran out of warranty by then. That of course irked me a little. I stopped the aspiration of buying another one.



Once again the villain in my life was weight gain and again decided to buy a Huawei GT2. There were few things I was specific about like in built GPS and not tethered GPS with your phone. Ability to track my activity was specific. Once I received it, I was not happy with the custom OS which Huawei had for the watch. I also found an exactly similar watch in a different brand name which is owned by Huawei. It was Honor Magicwatch 2. There was absolutely no difference and in fact both use the same app. Issues started creeping up when the watch was with me while driving. It interfered with Android Auto and the call was routed to watch instead of the Android Auto. It was irritating. Another issue is with the inconsistency in step count, riding a bike will be detected as a cycle (this is an issue in Samsung also). Common people, we know our roads are bad but neither could someone ride a bicycle at 50 KMs per hour. Another issue is that it can play only songs copied to it and not control anything on the mobile phone. Apps are basic and not even close to Samsung Health which I had in Samsung Note 8. Last but not least, it is not compatible with the Samsung eco-system. So I almost stopped wearing it after one month of usage and got back to my trustworthy friend “Fossil”. For a beginner, this is a good watch to start with.

Next was my brother’s offer to choose a smart watch for me as a gift. As the Apple watch was ruled out due to its incompatibility, my options were only few. One is to get back to Samsung or to buy Fossil powered by now christened Android Wear, Wear OS. Wear OS is still struggling to match up with Tizen and I am left with Samsung Watch, Active 2 and Watch 3. After a thorough comparison, I went ahead to buy this watch. Samsung Watch 3 primarily because of three reasons.

One, that it is compatible with Samsung Health. Second would be its capability to measure Blood Pressure and ECG, though it is not approved in India and third and the compelling reason to buy is the product is the latest offering from Samsung Wearables. I always prefer buying the latest (not launch product after I purchased Motorola Droid 2 and few other devices) one which will make sure that the product remains relevant for a few years at least.  

This is a 45 mm bluetooth version and I am still not convinced to buy the LTE one and is powered by 1 GB RAM, which is 0.5 GB less than the actual Watch. 45 mm again comes with a larger battery, Dual Core 1.15 GHZ Processor, Wireless Charging and Water and Dust resistance with a rating of 5 ATM and IP68.

Initial setup was a little tricky as there was Indian region. So please make sure that you select any region which has english language (language you can choose) and later when you sync with the Wear App, every setting will be configured properly.

One important aspect you need to remember is that BP and ECG monitors are not available by default in India. You need to find “Samsung Health Monitor” and install the APK to get it enabled and then it works almost perfectly. In the initial setup, it is advisable to have a BP Monitor Device to tune the settings to the right value. Watch also comes with a Stress Analyzer, Idle time detector, many exercising modes, automatic exercise detection and SPo2 (Oxygen level in the blood) meter which is very important in today's world. I am not sure how accurate the SpO2 meter is since I prefer using the sensor in my phone connecting it to my finger tip. The Samsung Health App integration is the best of its kind and the integration is top notch.

Difference between Active and Watch3 is its additional capability of measuring the health aspects, wide bezel and its classy look with its leather strap. There are few misses like floor count (Automatic detection of staircase usage), rugged feeling with sweat proof strap and less weight adds value to Active.



Few issues I find with the watch is that the battery is not optimal. It almost runs out by the second day mid and charging it daily is inevitable. Another issue is that the auto detection while riding a motorcycle is considered as the physical exercise even while driving it at a higher speed. Maybe because of the bumpy road but I prefer if there is an option for the user to choose if the auto detection value to be saved or not. Charger is magnetic but most times, it doesn’t stick (that oddly satisfying click sound) to the watch and we need to align it properly to continue charging. I read a news article that Samsung is adapting Wearos ditching Tizen which would be bad news for early adopters of Tizen (both my TV and Watch is powered by Tizen) and this watch, though not early adoption will have to bear the consequences. So far I loved the watch and will keep posted about its performance even in the future. So stay tuned and subscribe.






Monday, 10 May 2021

Religion, Politics and the Prey

Recently I watched a movie out which three cops are framed and ruined due to some unforeseen events happened in their life. That made me think, where do I live? In a country where I cannot be myself, I cannot raise my voice, I cannot stand for my loved ones well being.

I wrote a post congratulating our honorable PM about his win in Assam and Puducherry while his own parties Kerala chapters incapability to educate the public about the falls of the then and now elected Government.

While having a casual discussion with my friend, he asked if I know what I am doing. He warned me that the police might be tracking such posts and if I am framed for something, dont even call him :-) Neither would he pick the phone. He made that statement for intended pun and he knows I will never call him if I am really in such trouble. Or may be none of my friends.. not in these near 39 years.



Watching the movie, made me think the gravity of such discussion. If I talk against a politician in this country, talk against a corrupt bureaucrat, I can be framed. Recently, under a facebook post from a stupid celebrity whom I never have any intention to follow, I saw a comment ridiculing some of my beliefs and in the next comment, the guy who claims to be an atheist seems to be proud of his Dad's rich religious connections. Well, as usual I corrected this guy and immediately he threw a reply as 'Veshya Nair nu Kuru Potti' (Prostitute Nair had his blister broke) and he is genuinely concerned about my 'Nair' surname (Why I named both Son's Nair is for a future post). Well, the comments then of course was beyond my cheapest standards that I didn't want to discuss, but the point here is 'he was threatening the beliefs I had while equally proud about his heritage his Dad had acquired from an religious outfit whose Guru said 'Never say Caste or Religion'. Think about it? Every conversation we have is ending with Politics, Religion, Beliefs and contacts.


My middle class ironies will never end as long as I don't care about money or I am born and lived without any money. I lost hope that we will ever be those people who once lived in harmony. We are in front of opportunist politicians, rich and affluent, lordship who utilize the poor for their games. This will be there for ever, until we find a solution for growing cancer of corruption, caste and religion!

Mental Health is Not a Crime - Article on Mental Health

Our society still considers people with mental illness as taboo. This has to change and this photo story is dedicated to all those warriors who fight wars with their own self without a sword. 


Every day begins the same way as yours. We feel love, compassion, friendship the same way you do.

We enjoy every moment in this beautiful world. But any moment our chemicals in the brain might get imbalanced. We soon start loosing interest on the fun we enjoyed once. Those ups and downs are horrible for us to manage. 


Many of us behave differently. Some wish to stay alone, some of us wish to cry, few feel scared, few feel numb and angry towards life. Sometimes it is hard to express our feelings, hard to explain what we are going through. Few abuse alcohol or drugs to ease the symptoms 


With right medication, focusing on our interest, we do lead a normal life. Your support can help us come back in life and be happy with our loved ones. Our illness does not define us but our courage and strength does.



An alarming 970 mn people are suffering from mental or substance disorders globally.

Stats from 2017 shows around 14% of Indian population and 26% percent of the US Population suffers from various mental disorders. 


It is not just the celebrities who get affected, everyone with mental disorders go through difficult times. We request you to consider them, accept them as one among you.



Friday, 7 May 2021

കവിത: ഇനി യാത്ര തുടങ്ങുകയായി

 


ഒരു നൂറു കനവിന്റെ ഈ രംഗശാലയിൽ,

ഒടുവിൽ തളർന്നു ഞാൻ കുമ്പിടുന്നു,

വിടരുന്ന പൂക്കളെ തല്ലി കൊഴിച്ചവർ,

വിടുവായന്മാർക്കു മാല കെട്ടി.

പണമുള്ളോർ, ഇല്ലാത്തോർ എന്ന വെലിക്കെട്ടിൽ,

പഴമ്പായ നെയ്തവരെന്നെ കുഴിച്ചു മൂടി

മൂന്നാം പക്കം ഉയർത്തെഴുന്നേൽക്കുവാൻ 

ആവത് ഞാൻ ശ്രമിച്ചു നോക്കി...

കാലം മറച്ചൊരാ ഓർമ്മ തടങ്ങളിൽ

ഈരണ്ടു കണ്ണീർ പൊഴിച്ചവർ പോയിരുന്നു.

ആടി തളർന്നൊരീ ഈ ഏകാന്ത നാടകം

ഞാൻ ഇന്നഴിച്ചൊരീ യാത്ര തുടങ്ങയായ്!



Sunday, 20 September 2020

Will you meet me again? - Poem in Hindi and English

 


प्यार बताने से डरता रहा 

तुमसे मिलने भी डरना लगा

आओ फूल बनके मेरे दिलमें

खुशबू बरनैं चले आजा


ചിങ്ങ മാസ പൂവിടരും നേരത്തെൻ കണ്മണി 

നിന്നെ ഞാൻ ആദ്യം കണ്ടൊരു നാൾ 

പൂക്കളം തീർക്കുമാ  കൈകളെ നോക്കി ഞാൻ 

കാത്തിരുന്നു ആ വഴിയോരത്തായ് 


നീള ചുരുൾ മുടി മാടിയൊതിക്കി നീ 

പുലർകാലെ കണ്ണനെ കാണാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ 

നിൻ കൊലുസിൻ ചിഞ്ചില നാദം 

ആവോളം ഞാൻ കേട്ടിരുന്നു .


തുളസിക്കതിർ  ചൂടിയ നിൻ മുടിത്തുമ്പിൽ നിന്ന് 

തുളുമ്പുവാൻ വെമ്പും ജല കണം പോലെ 

ഒരു നേർത്ത വിങ്ങലായ് എൻ ഹൃദയത്തിൽ 

ഒരിക്കലും പറയാൻ മറന്നൊരാ വരികൾ 


सपने में तू आया हे साजिनि

दिकने से पहले चली गयी

फिरसे मिलोगे बस एक बार तुम

उस मोके का इंतज़ार में हम


പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛന് - A Fathers Day Memoir


 

പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛന്,


എന്‍റെ കഥകളോ, കവിതകളോ ഒന്നും അങ്ങ് വായിച്ചിട്ടില്ല എന്നറിയാം. എന്നാല്‍ എനിക്കൊരിക്കലും അങ്ങയോട് പറയുവാന്‍ സാധിക്കാത്ത ചില നിമിഷങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ഇ “Fathers Day”ല്‍ പറയുവാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നെങ്കിലും അങ്ങ് ഇത് കാണും എന്ന ഒരു പ്രതീക്ഷയോടെ.

“അച്ഛന്‍” എന്ന് ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ അങ്ങയുടെ അചഞ്ചലമായ മുഖമാണ് എന്നും എന്‍റെ മനസ്സില്‍. ഒരു പ്രതിസന്തിയിലും തളരാതെ, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരിക്കലും ഞങ്ങളെ അറിയിക്കാതെ, വേദന സ്വയം കടിച്ചമര്‍ത്തി പുറത്ത് ചിരിതൂകി നില്‍ക്കുന്ന വ്യക്തി. കുഞ്ഞുനാളിലെ അച്ഛനെ എനിക്ക് അമ്മയിലൂടെയെ അറിയൂ. എന്‍റെ കൈപിടിച്ച് നേന്ത്ര പഴം വാങ്ങിത്തരാന്‍ കൊണ്ട് പോകുമായിരുന്ന അച്ഛന്‍, എന്നും സുഖമില്ലാതെയാവുന്ന എന്നെയും തോളില്‍ ഇട്ടു ആശുപത്രിയില്‍ ഓടുന്ന അച്ഛന്‍. ഇങ്ങനെ നിറം മങ്ങിയ കുറെ ഓര്‍മ്മകള്‍, എന്നാല്‍ എന്‍റെ ബാല്യം തൊട്ടു ഇന്നുവരെയുള്ള ഒരു ഓര്‍മകള്‍ക്കും നിറം ഒട്ടും മങ്ങിയിട്ടില്ല, ഒരിക്കലും മങ്ങുകയുമില്ല. എല്ലാം നല്ലവ ആയിരുന്നില്ല എങ്കിലും ഓരോ ഓര്‍മയുടെ കണികയിലും അങ്ങയിലെ പിതാവിന്‍റെ വ്യത്യസ്ത മുഖങ്ങള്‍ ഞാന്‍ കാണുന്നു. ചിലവ എന്നെ, അച്ഛന്‍ എങ്ങനെ ആയിരിക്കണം എന്ന് പടിപിച്ചു, മറ്റുചിലത് എങ്ങനെ ആയിരിക്കരുത് എന്നും.

ഇന്ന് ഞാന്‍ ഒരു അച്ഛനാണ്. കുഞ്ഞി കൈകാലിളക്കി കളിക്കുന്ന ഒരു പോന്നോമനയുടെ അച്ഛന്‍. അവന്‍ എന്നെ നോക്കി ചിരിചെങ്കില്‍ എന്ന് ആശിച്ചു പോകാറുണ്ട്, എന്‍റെ കൈപിടിച്ച് നടന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കാറുണ്ട്. എല്ലാ കാര്യങ്ങള്‍ക്കും അവന്‍ അമ്മയെ ആശ്രയിക്കുമ്പോള്‍ വെറുതെ എങ്കിലും ഒരു ചെറിയ അസൂയ മനസ്സില്‍ തോന്നാറുണ്ട്, അവന്‍ അമ്മയെ മാത്രം ഇഷ്ടപെടുമോ എന്നൊക്കെ മനസ്സില്‍ ആശങ്ക പെടാറുണ്ട്. ഞാന്‍ അങ്ങയുടെ പുത്രനായി ജനിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു പക്ഷെ അങ്ങും ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കാം.

കുട്ടികാലത്ത്, അങ്ങ് ജോലി കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോള്‍ എന്നും ഒരു കുഞ്ഞു പൊതി കരുതുമായിരുന്നു. വാഴയിലയില്‍ പൊതിഞ്ഞ പലഹാരങ്ങള്‍ ഞാന്‍ കഴിക്കുമ്പോള്‍ അങ്ങ് സന്തോഷിച്ചിരിക്കണം. ഒരു പക്ഷെ ഞാന്‍ ഉറങ്ങി പോയെങ്കില്‍ രാവിലെ അമ്മയോടുള്ള ആദ്യത്തെ ചോദ്യം ഇതായിരിക്കും.
“അമ്മാ, ഇന്നലെ അച്ഛന്‍ അപ്പം വാങ്ങില്ലേ”?
സൂക്ഷിച്ചു വച്ച പലഹാര പൊതി കയ്യില്‍ കിട്ടുന്നവരേക്കും എനിക്ക് സമാധാനം ഇല്ലായിരുന്നു. പിന്നെ ലാലി നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നു. അന്ന് ഒരു ജേഷ്ട്ടനായി മാറിയ എന്നെ അലോസരപെടുത്തിയ ഒരു കാര്യമ്മുണ്ടായിരുന്നു, നിങ്ങളുടെ സമയം മെല്ലെ എനിക്ക് ലഭിക്കാതെ വരുന്നത് പോലെ. ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ സ്ഥാനകയറ്റം അത്രകണ്ട് ഞാന്‍ ഇഷ്ട്ടപെട്ടിരുന്നില്ല. നിരത്താതെയുള്ള കുഞ്ഞിപെങ്ങളുടെ കരച്ചില്‍ എന്ത് കൊണ്ടാണെന്നറിയില്ല ഞാന്‍ ഒരു തീക്കൊള്ളി കൊണ്ട് ആ തോട്ടിലിലൂടെ പിഞ്ചു ശരിരം വെധനിപിച്ചപ്പോള്‍ ഒരിക്കലും ഞാന്‍ ചെയ്യുന്ന തെറ്റിന്റെ ആഴം എനിക്ക് അറിയുമായിരുന്നില്ല.

കുടയെടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആ പലകയുടെ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ വലിഞ്ഞു കേറി കുടയുടെ മുകളില്‍ വീണപ്പോള്‍, അങ്ങ് ആ കുടകമ്പി കൊണ്ടെന്നെ തല്ലിയത് ആ തെറ്റ് ഇനി ആവര്‍ത്തിക്കാതിരിക്കാനും, ആ കുടകമ്പി എന്‍റെ ദേഹത്ത് തുളഞു കേറിയിരുന്നെകില്‍ എന്ന ചിന്ത കൊണ്ടുമാണെന്ന് മനസില്ലാക്കാന്‍ എനിക്ക് കാലങ്ങള്‍ എടുത്തു എങ്കിലും, അങ്ങയുടെ അടിയില്‍ ഞാന്‍ നിലത്തു വീഴുമ്പോഴും നാട്ടുകാര്‍ കാണ്‍കെ എന്നെ തല്ലിയതിനായിരുന്നു എനിക്ക് കൂടുതല്‍ വിഷമം.

അങ്ങയുടെ രീതികള്‍ എന്നെ നല്ലൊരു മനുഷ്യന്‍ ആക്കാനുള്ളവയായിരുന്നു എന്നെനിക്കറിയാം, പക്ഷെ അങ്ങ് എന്നും ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത പിതാവായിരുന്നു, അങ്ങയുടെ കര്‍ശനമായ ചിട്ടകളും, നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും ഞങ്ങള്‍ പാലിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അങ്ങ് ഉറപ്പു വരുത്തിയിരുന്നു. അന്ന് അത് ഞങ്ങളെ കുറച്ചൊന്നും അല്ല ആലോസരപെടുതിയത്. സ്കൂള്‍ അടച്ച അന്ന് രാത്രി തന്നെ അങ്ങ് എനിക്ക് കുറെ പുസ്തകങ്ങള്‍ കൊണ്ട് തരുമായിരുന്നു, മുക്യവയും ‘cursive writing’ പരിശീലിക്കാനുള്ള പുസ്തകങ്ങള്‍. എന്നും രാത്രി അങ്ങ് അത് വാങ്ങി പരിശോധിക്കുമായിരുന്നു. ഇവയൊക്കെ ജീവിതത്തില്‍ ചിട്ടയും, നല്ല ശീലങ്ങളും പടിപ്പിക്കാനയിരുന്നു എന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.
അങ്ങയുടെ കര്‍ശനമായ നിലപാടുകള്‍ എന്നെ ഒരു മര്യാദ പുരുഷോത്തമന്‍ ആക്കിയില്ല എങ്കിലും, നല്ലൊരു മനുഷ്യനാക്കി എന്നത് ഒരു ഗര്‍വോടെ തന്നെ പറയാന്‍ കഴിയും. തുച്ഛമായ ശമ്പളം വാങ്ങുപോഴും ഞങ്ങളെ ഏറ്റവും നല്ല ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളുകളില്‍ പടിപിച്ചു. ദേഷ്യം വരുമ്പോള്‍ അത് ഏതൊരു അച്ഛന്റെയും കടമയാണ് എന്നോര്‍ക്കുംപോഴും എന്‍റെ ചില സുഹൃത്തുക്കളുടെ അച്ചന്മാരെ പോലെ അങ്ങേക്കും എന്ത് വേണമെങ്കിലും തീരുമാനിക്കാമായിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ ഇന്ന് എന്‍റെ ജീവിതം മറ്റൊന്ന് ആകുമായിരുന്നു.
രണ്ടു ദിവസം തിരുവനന്തപുരത്തെ കലോത്സവത്തിന് പോകുമ്പോള്‍ അങ്ങ് ഞങ്ങളെ കാണാന്‍ എത്തിയിരുന്നു. ഇന്ന് അത് ഒരു പുതിയ കാര്യമല്ല എന്നാല്‍ കലോത്സവത്തിന് ഒരു തരിമ്പു പോലും പ്രാധാന്യം നല്‍കാത്ത തമിഴ്നാട്ടിലെ നാട്ടിന്‍പുറത്ത്ക്കാര്‍ക്ക് അതൊന്നും ചിന്തിക്കാന്‍ പോലും ആകുമായിരുന്നില്ല.

എന്നെ ഇത്രയധികം വിശ്വാസമുള്ള ഒരു വ്യക്തി ഇ ലോകത്ത് എന്‍റെ അമ്മ മാത്രമായിരുന്നു എന്നായിരുന്നു എന്‍റെ വിശ്വാസം, കാരണം അങ്ങ് എന്നെ ഒരിക്കല്‍ പോലും പ്രശംസിച്ചിരുനില്ല. ഒന്നാം റാങ്കു നേടിയാല്‍, മാര്‍ക്ക് കുറവായധിനു എന്നെ ദേഷ്യപെട്ടിരുന്നു. പക്ഷെ തുച്ചമായ എന്‍റെ വിജയങ്ങളില്‍ അഹങ്കരിക്കാതെ മുന്നോട്ടുള്ള പാതയില്‍ വരുന്ന ദുര്‍ഘടമായ ഖട്ടങ്ങളെ തരണം ചെയ്യാന്‍ അങ്ങെന്നെ പടിപ്പിക്കുകകയായിരുന്നു എന്ന് ഇന്ന് മനസിലായി. സ്കൂള്‍ വാര്‍ഷികത്തില്‍ താലം നിറയെ സമ്മാനങ്ങളുമായി ഞാന്‍ അങ്ങയുടെ അടുത്തെതുംപോഴും, ആകെ നിറഞ്ഞൊരു ചിരി മാത്രമായിരുന്നു എന്‍റെ പ്രചോദനം. ഞാന്‍ പോയി കഴിയുമ്പോള്‍ അങ്ങയുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷം, അഭിമാനം അമ്മ എനിക്ക് പറഞ്ഞു കേള്‍പ്പിക്കുമായിരുന്നു.
പിന്നെ അങ്ങയുടെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം എന്‍റെ കുഞ്ഞനുജന്‍ ആയിരുന്നു. അവനിലൂടെ എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടാവുന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. അങ്ങ് എനിക്ക് നിഷേധിച്ചിരുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങള്‍ അവനു നല്‍കാന്‍ ഞാന്‍ തിരക്ക് കൂട്ടി. ഇന്നും അവന്‍റെ മാനുഷിക മുല്യങ്ങളും, ജീവിതത്തെ നേരിടുന്ന വിധങ്ങളും കാണുന്പോള്‍ ഞാന്‍ തെറ്റിയില്ല എന്നെനിക്കു തോന്നാറുണ്ട്.

എന്‍റെ ആദ്യത്തെ വിദേശ യാത്ര മറക്കാനാവുന്നതല്ല. ചിത്ര ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഇരുണ്ട ഇടനാഴിയില്‍ മീശയൊക്കെ വടിച്ചു അവര്‍ തന്ന വസ്ത്രവും ഇട്ടു അങ്ങയെ കാണുകയും, ജീവന് ഒരു ഉറപ്പുമില്ല എന്ന് ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു കേട്ട് തിരികെ നടക്കുമ്പോള്‍ എന്‍റെ ഹൃദയം പൊട്ടി പോകും എന്ന് ഭയപെട്ടിരുന്നു. ഭന്ധുക്കള്‍ എന്തും കേള്‍ക്കാന്‍ തയാറായി നില്‍ക്കു എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ യാത്ര അയക്കുമ്പോള്‍ അങ്ങയുടെ തളര്‍ന്ന മുഖത്തില്‍ എന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാതിരിക്കാന്‍ ഒളിപിച്ച ചിരിയും, ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും കുടിക്കാതെ കരയുന്ന എന്‍റെ അമ്മയും, എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ചു കരഞ്ഞ എന്‍റെ കുഞ്ഞനിയനും, പെങ്ങളും എന്‍റെ മനസ്സില്‍ മാറി മാറി വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. തിരികെയെത്തി അങ്ങയുടെ മുഖം കാണുന്ന വരേയ്ക്കും ജീവിതത്തില്‍ അങ്ങ് വഹിച്ച പങ്കു എത്ര വലതാണെന്ന് എന്നെ കാലം പടിപ്പിക്കുകകയായിരുന്നു.

പനിബാധിച്ചു കിടപ്പിലായ ഞാന്‍ മെല്ലെ ഉണരുമ്പോള്‍, എന്‍റെ തലയില്‍ തലോടുന്ന അങ്ങയെയാണ് കണ്ടത്. കടലോളം സ്നേഹം ഉള്ളില്‍ ഒതിക്കിയ ഒരു പിതാവിനെ തിരിച്ചറിയാന്‍ ആ ഒരു ചെറിയ സ്പര്‍ശം മതി ആയിരുന്നു എനിക്ക്. തിരികെ ജോലിക്ക് കയറിയ ഞാന്‍ ഒരു പുതിയ തിരിച്ചറിവിന്‍റെ ആവേശത്തിലായിരുന്നു. പിന്നെ അങ്ങയെ ഞാന്‍ വിളിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അപ്പോഴൊക്കെയും അമ്മയോട് ഞാന്‍ വിളിച്ചു എന്ന് സന്തോഷത്തോടെ പറയും എന്ന് അമ്മ പറയാറുണ്ടായിരുന്നു.

എന്‍റെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കും അങ്ങ് ഒരു നിഴലായി, ഒരു താങ്ങായി തണലായി എന്‍റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്‍റെ ജീവിതം അകാലത്തില്‍ പൊലിയും എന്ന് ഉറപ്പിച്ചപ്പോഴും, ഒരു പുതിയ ജീവിതം കേട്ടിപടുത്തി പഴയതിനെക്കാളും പതിനായിരം മടങ്ങ്‌ മെച്ചത്തില്‍ ആക്കിയതില്‍ അങ്ങ് തീര്‍ച്ചയായും വിജയം കണ്ടു. 

ഇന്നും പല വിഷമങ്ങളിലും അധ്യമെത്തുന്ന മുഖം അങ്ങയുടെതാണ്. എല്ലാ ചോദ്യത്തിനും ഒരു ഉത്തരം, ഒരു പരിഹാരം അങ്ങേക്ക് പറഞ്ഞുതരാന്‍ ഉണ്ടാവും എന്നറിയാം. ഒരു പക്ഷെ അങ്ങ് നല്ലൊരു ഭര്‍ത്താവല്ല ( സ്നേഹം പ്രകടിപിക്കുന്ന കാര്യത്തില്‍, അമ്മയെ മനസിലാക്കുന്ന കാര്യത്തില്‍ ) എങ്കിലും നല്ലൊരു അച്ഛനാണ് എന്നത് എനിക്ക് നിശംശയം പറയാം. ഇന്നും ഞാന്‍ ഒറ്റക്കാണ്, ഇന്നെന്നെ വിശ്വസിച്ചു ഒരു പൊട്ടി പെണ്ണും, ഒരു കുഞ്ഞു ജീവനും ഉണ്ട്, എങ്കിലും എനിക്ക് ഇന്ന് വിഷമങ്ങള്‍ക്ക് ഒന്ന് വിളിക്കാനും, ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരമേകാനും അങ്ങ് മാത്രമേ ഉള്ളു. ചിലപ്പോള്‍ അങ്ങയുടെ ആശയങ്ങളോട് ഞാന്‍ വിയോജിപ്പ് പ്രകടിപ്പിക്കാറുണ്ട്, അതൊരിക്കലും അങ്ങയുടെ സ്ഥാനം കുറച്ചു കാണിക്കാന്‍ അല്ല, എന്‍റെ അറിവും, പരിചയവും അങ്ങയെ ബോധിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം. ഇനിയും എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ ഒരു വിളക്കായ്‌, ജീവനായ് ഒരു ശതം വര്‍ഷം ഉണ്ടാവണമേ എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ, ഒരു സന്തോഷകരമായ “Fathers Day” ആശംസിക്കുന്നു..

അങ്ങയുടെ സ്വന്തം മകന്‍.