My Official Journal

Find all publishable content right here..Its my views and only mine!

Like to view my resume

Visit my linkedin profile and ya, dont forget to sent a connection request!

Visit My HomePage

I own what I do & I am responsible
Life Philosophy - Dhanesh Nair

Showing posts with label Malayalam Poem. Show all posts
Showing posts with label Malayalam Poem. Show all posts

Friday, 7 May 2021

കവിത: ഇനി യാത്ര തുടങ്ങുകയായി

 


ഒരു നൂറു കനവിന്റെ ഈ രംഗശാലയിൽ,

ഒടുവിൽ തളർന്നു ഞാൻ കുമ്പിടുന്നു,

വിടരുന്ന പൂക്കളെ തല്ലി കൊഴിച്ചവർ,

വിടുവായന്മാർക്കു മാല കെട്ടി.

പണമുള്ളോർ, ഇല്ലാത്തോർ എന്ന വെലിക്കെട്ടിൽ,

പഴമ്പായ നെയ്തവരെന്നെ കുഴിച്ചു മൂടി

മൂന്നാം പക്കം ഉയർത്തെഴുന്നേൽക്കുവാൻ 

ആവത് ഞാൻ ശ്രമിച്ചു നോക്കി...

കാലം മറച്ചൊരാ ഓർമ്മ തടങ്ങളിൽ

ഈരണ്ടു കണ്ണീർ പൊഴിച്ചവർ പോയിരുന്നു.

ആടി തളർന്നൊരീ ഈ ഏകാന്ത നാടകം

ഞാൻ ഇന്നഴിച്ചൊരീ യാത്ര തുടങ്ങയായ്!



Sunday, 20 September 2020

Will you meet me again? - Poem in Hindi and English

 


प्यार बताने से डरता रहा 

तुमसे मिलने भी डरना लगा

आओ फूल बनके मेरे दिलमें

खुशबू बरनैं चले आजा


ചിങ്ങ മാസ പൂവിടരും നേരത്തെൻ കണ്മണി 

നിന്നെ ഞാൻ ആദ്യം കണ്ടൊരു നാൾ 

പൂക്കളം തീർക്കുമാ  കൈകളെ നോക്കി ഞാൻ 

കാത്തിരുന്നു ആ വഴിയോരത്തായ് 


നീള ചുരുൾ മുടി മാടിയൊതിക്കി നീ 

പുലർകാലെ കണ്ണനെ കാണാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ 

നിൻ കൊലുസിൻ ചിഞ്ചില നാദം 

ആവോളം ഞാൻ കേട്ടിരുന്നു .


തുളസിക്കതിർ  ചൂടിയ നിൻ മുടിത്തുമ്പിൽ നിന്ന് 

തുളുമ്പുവാൻ വെമ്പും ജല കണം പോലെ 

ഒരു നേർത്ത വിങ്ങലായ് എൻ ഹൃദയത്തിൽ 

ഒരിക്കലും പറയാൻ മറന്നൊരാ വരികൾ 


सपने में तू आया हे साजिनि

दिकने से पहले चली गयी

फिरसे मिलोगे बस एक बार तुम

उस मोके का इंतज़ार में हम


Monday, 2 December 2019

ആ കുഞ്ഞിനോട് അവസാനമായി


വൃണങ്ങളാൽ എൻ ഹൃദയത്തിൻ പ്രതലത്തിൽ,
ഒരിക്കലുമടങ്ങാത്ത വേദന,
ഇരു കണ്ണടച്ചാൽ തൂങ്ങിയാടും രണ്ടു -
ശിശുക്കൾ തൻ രോദനം അലയടിക്കേ,
കരഞ്ഞു തളർന്നൊരാ അമ്മതൻ നോട്ടമെൻ 
കഴുത്തിനു ചുറ്റും മരണപാശമായ് തീരെ,
വിറയാർന്ന ശബ്ദമെൻ അന്തരാത്മാവിൽ നിന്നുയർന്നു,
" കുഞ്ഞേ പൊറുക്കുക, മാപ്പ് നൽകൂ ".

ആരോ ജലം തേടി കുഴിച്ച ഗർത്തത്തിൽ -
വീണൊരാ കുഞ്ഞിന്റെ രൂപമെൻ
ചങ്കിലേക്കാഞ്ഞിറക്കുന്നു മരണത്തിൻ കഠാര.
പ്രാർത്ഥനയാൽ ലോകം നിശ്ചലമാകവേ,
തൻ പിഞ്ചോമനയെ രക്ഷിക്കാനാ അമ്മ,
തുന്നി ചേർത്തോരാ സഞ്ചി
കഴുകിൽ തൂങ്ങിയാടുമെൻ ജഡത്തിൻ
മുഖം പൊതിയുവാനായി ഞാൻ കടം വാങ്ങവേ,
ഒഴുകുന്ന കണ്ണീർത്തുടച്ചു ഞാൻ കേഴുന്നു -
" കുഞ്ഞേ പൊറുക്കുക, മാപ്പ് നൽകൂ ".

വിറയാർന്ന കൈകളാൽ മൂടിപ്പുതപ്പിച്ച -
തുണി മാറ്റിയൊരാതാഥൻ അലറിക്കരയുന്നു,
എന്തു പിഴച്ചുവെൻ പിഞ്ചോമന പിന്നെ,
എന്തിനു നീയെന്നെ ബാക്കി വച്ചു?
നിൻ ചോരയിൽ പിറന്നൊരാ മുകുളത്തെ
കൊല്ലുവാൻ കാപാലികന്നു വഴി പറയവേ,
ഒരു മാത്രയോർത്തെങ്കിൽ നീയാ കുഞ്ഞിനെ,
നിറവയറിൽ ചുമന്നു നടന്ന കാലം,
നിലവിളിയിൽ മനസ്സും, ശരീരവും പുഴുവരിയ്ക്കുമ്പോൾ,
നിലവിളിച്ചോതി ഞാനീ നാലു ദിഗന്തങ്ങൾ പൊട്ടുമാറുച്ചത്തിൽ,
" കുഞ്ഞേ പൊറുക്കുക, മാപ്പ് നൽകൂ ".

വിരലുകൾ തൂങ്ങി നടന്നൊരാ, വീട്ടിന്നരികിലായുള്ളയാ -
അപ്പുപ്പൻ നീട്ടിയ ചുവന്ന മിഠായി നുണയവേ,
തഴുകി തലോടിയോരാ ഭ്രാന്തന്റെ കണ്ണിലെ
കാമാഗ്നി കാണുവാനായില്ല ,
അറിവില്ലാതെയായ് പോയൊരാ ബാല്യത്തിനെ ,
കറുത്ത കരങ്ങളാൽ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊല്ലുമ്പോൾ,
ചിരിച്ചു ചെകുത്താൻ, തന്നെ കടത്തിവെട്ടിയല്ലോ -
മർത്ഥ്യാ നമിച്ചു നിന്നെ ഞാൻ,
ഒരിക്കലുമിനി ലോകം കാണാൻ കഴിയാതെ,
അടയ്ക്കുമാ പാദാരവിന്തത്തിൽ വീണപേക്ഷിച്ചു ഞാൻ,
" കുഞ്ഞേ പൊറുക്കുക, മാപ്പ് നൽകൂ ".